Ֆրանսահայ նկարիչ Հովհաննես Սեմերջյանը, որին բոլորս ճանաչում ենք Ժանսեմ անունով, ծնվել է 1920թ. մարտի 9-ին, Սելեզում (Թուրքիա): Թուրքերի իրականացրած հալածանքների երկյուղից նրանց ընտանիքը 1922 թ. գաղթել է Հունաստան և հաստատվել Սալոնիկում: 1931 թվականին Ժանսեմի մայրը` ամուսնու մահից հետո, որդու կոտրված ոտքը բուժելու նպատակով մեկնել է Ֆրանսիա և հաստատվել Փարիզի Իսի լե Մուլինո արվարձանում:
Երեք տարի պատանին անցկացրել է հիվանդանոցներում։ Նրա առաջին մասնագիտական դպրոցը դարձել է Մոնպառնասի «ազատ ակադեմիաները»։
1939 թ. ավարտել է Փարիզի Դեկորատիվ արվեստի բարձրագույն դպրոցը, ապա մեկ տարի կատարելագործվել է Սաբաթիեի արվեստանոցում։ Ժանսեմը 1944 թվականից սկսել է ցուցադրվել Անկախների սալոնում՝ «Ջութակահարը» նկարով։
Պատերազմի ծանր տարիներից հետո, Ֆրանսիայում ծնվում է մի ուղղություն, որտեղ առաջնային է դառնում կյանքի հատակը, մարդկանց տխրությունը, միայնությունը, ճնշվածությունը արտացոլելը։ Ժանսեմի ստեղծագործության թեման թերևս սկիզբ էր առնում իր մանկությունից։ Նրա կտավների փոքրիկ հերոսների բնորդն են դառնում իր երեխաները, որոնց նա պատմում է իր դժվար մանկության ու իր ժողովրդի ծանր ճակատագրի մասին։ Ժանսեմի պատկերած մանուկները ոտաբոբիկ են, ցնցոտիներով ու տառապած դեմքով։ Ծեր կանայք թոռոմած դեմքով են, իրար նման դիմագծերով, վտիտ, հյուծված ու սև գլխաշորերով։
ֆրանսիացի տեսաբանները Ժանսեմին բնութագրել են իբրև միզերաբլիստ` թշվառների նկարիչ։
Ֆրանսիացի տեսաբան Ք. Բլանը Ժանսեմի մասին գրել է. «Կորուսյալ հոգիները իրենց ապաստան են գտել բանաստեղծ-նկարչի մոտ: Նա կտավին է հանձնել այն, ինչը աշխարհը չկարողացավ տեսնել: Ժանսեմի նկարները ողջ հայ ժողովրդի հիշողությունն են»:
Ժանսեմն ինքն էլ խոստովանել է. «Այնպես է լինում, որ թախծում եմ, սակայն իմ բնույթով վատատես չեմ, այլ ընդհակառակը: Բայց եթե խորանանք, ապա իմ մեջ խորը վիշտ կտեսնենք – այդ վիշտը կա ողջ հայ ժողովրդի սրտում»։
1950-ականներին Ժանսեմն արժանացել է մի շարք մրցանակների՝ Ֆրանսիայում, եվրոպական մի քանի այլ երկրներում, Մեքսիկայում։ 1953-ին Ժանսեմն արժանացել է Անտրալ նշանավոր մրցանակին, որը նրան հայտնի դարձրեց Ֆրանսիայում։ 1956 թվականին նա ընտրվել է երիտասարդ նկարիչների սալոնի նախագահ, իսկ 1958 թվականին Մեքսիկայում շահել է Կոմպարեզոն։
Ժանսեմը հայրենիքում եղել է երկու անգամ։ Առաջին անգամ նա Հայաստան է այցելել 1973 թվականին։ Երկրորդը` 2001 թվականին։ Երկրորդ այցի ժամանակ նա Հայոց Ցեղասպանության թանգարանին նվիրեց 2000-2001 թթ. ընթացքում իր վրձնած «Եղեռն» շարքը՝ բաղկացած 34 կտավներից։
Ժանսեմի կտավներից շատերը հանգրվան են գտել Եվրոպայի ու ԱՄՆ-ի մի շարք թանգարաններում ու անհատական հավաքածուներում։ Ժանսեմը այն բացառիկ նկարիչներից է, որի կենդանության օրոք բացվել է իր անվան երկու թանգարան Ճապոնիայում։
Ժանսեմն ունեցել է տասնյակ անհատական ցուցահանդեսներ՝ Փարիզում, Նյու Յորքում, Չիկագոյում, Լոնդոնում, Տոկիոյում, Հռոմում, Բրյուսելում, Լոզանում, Բեյրութում և այլուր։ Ֆրանսիական արվեստի ցուցահանդեսի հետ նրա գործերը ներկայացվել են նաև Մոսկվայում։
Ֆրանսահայ մեծ նկարիչ Ժամսեմի 100-ամյա հոբելյանի առթիվ այս տարվա աշնանը Հայաստանի ազգային պատկերասրահում կբացվի նրա անհատական հոբելյանական ցուցահանդեսը։
